برمایه

برمایه گاوی شگفت‌انگیز و فرخنده بود که فرانک، مادر فریدون، فرزند خود را برای نجات از دست ضحاک به او سپرد. فریدون در کودکی از شیر برمایه پرورش یافت و جان گرفت. هنگامی که ضحاک جای او را یافت، برمایه را کشت؛ اما فریدون پیش از آن به پناهگاهی دیگر برده شده بود. برمایه در شاهنامه نماد برکت، مادرانگی، پرورش و امیدی است که در دل تاریکی ضحاک زنده ماند.